به نامِ آهن، به هنرِ مس

گردن‌آویز «گونش» را برای مادرم گرفتم. کارت معنی اسمش را که خواند، اشکش درآمد. چیزی است که در هیچ ویترینی پیدا نمی‌شود.

دستبند «آلو» بعد از یک سال هنوز مثل روز اول است؛ فقط با همان دستور جلایی که داخل جعبه گذاشته بودند. واقعاً دست‌مریزاد.

برای خواهرم سفارش شخصی دادم؛ دقیقاً همان نقشی درآمد که نقاشی‌اش را فرستاده بودم. حتی اسمش را هم ظریف‌تر از انتظارم قلم زدند.